Rodzina stojąca za tablao

Historia opowiedziana przez lokal

Niemal wszystko, co wiadomo o początkach tego tablao, pochodzi od samego tablao. Jego strona historyczna opowiada historię Pepe Esteve'a i Maribel Arrué, pary, która śpiewała dla zamożnej publiczności na Lazurowym Wybrzeżu, zanim przywiozła flamenco do Walencji. Strona nazywa ich tablao najstarszym w mieście. To rodzinna narracja, napisana przez rodzinę, a poniższe sekcje zachowują to zastrzeżenie. Należy ją czytać jako własną opowieść lokalu o jego przeszłości, co jest najlepszym sposobem czytania historii każdego miejsca.

Gitara poznana w wiejskiej orkiestrze

Według strony historycznej lokalu Pepe uczył się gry na gitarze jako chłopiec od ojca, który grał dla przyjemności w wiejskiej orkiestrze w Casinos. Strona podaje, że szlifował swoje umiejętności u gitarzysty z Alborai znanego jako El Chufa, a po odbyciu służby wojskowej zdecydował się na karierę estradową, w czasach gdy artyści z trudem znajdowali stałe zajęcie.

Majorka, Wyspy Kanaryjskie i walencki teatr

Strona obiektu datuje jego pierwszą pracę na 1958 rok, na Majorce, gdy turystyka zaczynała się tam rozwijać. Następnie pojawił się kontrakt w Las Palmas de Gran Canaria, po czym wrócił do Walencji, gdzie impresario zatrudnił go w Teatro Ruzafa. Tam, jak podaje strona, poznał Maribel Arrué, znaną już wówczas vedette, która została jego żoną. Ich życie zawodowe budowały teatry i kluby, a nie jedno konkretne miejsce, a tablao na Plaça del Mestre Ripoll jest według strony miejscem, w którym ta podróżna kariera się zatrzymała.

El Pirata na Lazurowym Wybrzeżu

Strona podaje, że francuski agent szukał pary do śpiewania coplas i flamenco w El Pirata, znanym lokalu na Lazurowym Wybrzeżu, i że Pepe i Maribel przyjęli ofertę. Dodaje, że klub wziął nazwę od przydomka właściciela, a Pepe został jego dyrektorem artystycznym. Według relacji obiektu rodzina mieszkała przez wiele lat w okolicach Menton, zanim podjęła decyzję o powrocie do domu.

Powrót do Walencji w 1977 roku

Strona historyczna podaje, że Pepe zdecydował się wrócić do Hiszpanii w 1977 roku, do Walencji, ponieważ nie chciał, by jego dzieci dorastały jako Francuzi, znając niewiele hiszpańskiego i walenckiego. Rodzina określa się jako pionier w otwieraniu w mieście rodzinnego tablao flamenco. Strona podaje, że ich dzieci występują razem z nimi, a lokal działa także jako hiszpańska tawerna na kolacje i uroczystości.

Czytaj dalej: Bilety do Toro y La Luna

Rodzina wciąż na scenie

Strona historyczna obiektu podaje, że rodzina wciąż występuje w El Toro y La Luna, a pokazy odbywają się od środy do niedzieli. Strona spektaklu podaje, że występuje siedmioro artystów wywodzących się z rodziny wykonawców flamenco, a każdej nocy na scenę wychodzi inna grupa domowych artystów i przyjaciół. Opisuje śpiew, gitarę, palmas i taniec, i podkreśla, że występ odbywa się bardzo blisko publiczności.

Jak czytać „pierwszy" i „najstarszy

Spektakl reklamowany jest jako dzieło pierwszego tablao otwartego w Walencji, a strona obiektu podaje, że jest najstarszy i działa od 1977 roku. To twierdzenia samego obiektu o sobie. Wikipedia podaje, że tablao rozwijały się w Hiszpanii w latach 60. XX wieku, zastępując cafés cantantes, i zauważa, że tablao często zdobią fotografie znanych osób. Obiekt podaje, że jego ściany noszą takie fotografie. Twierdzenia te należy czytać jako historię domu, a nie jako wyrok. Dla gościa wybierającego wieczór użyteczna część jest prostsza: spektakl jest dziełem rodzinnej trupy, która twierdzi, że działa od 1977 roku.